Ο πρώτος ευρωπαίος δάσκαλος με σύνδρομο Down

Μαγεύτηκα από το συγκεκριμένο (παρακάτω) άρθρο και την περίπτωση του ισπανού Πάμπλο Πινέδα.  Θεωρώ ότι στο μέλλον ανάλογες περιπτώσεις θα πρέπει να μας κάνουν να αναθεωρήσουμε  πολλά ταμπού και στερεότυπες αντιλήψεις. Πολλές φορές εμείς οι ίδιοι ευθυνόμαστε για το πόσο ικανά είναι τα παιδιά μας να ανοίξουν τα φτερά τους. Πρέπει να πιστεύουμε σε αυτά όπως στα θαύματα. Γιατί κάθε παιδί είναι ένα ξεχωριστό θαύμα κι όχι μόνον κάποια ...τρομαχτικά σημάδια σε έναν υπέρηχο.
Το αναδημοσιεύω λοιπόν.

Ο πρώτος ευρωπαίος δάσκαλος με σύνδρομο Down

Ο 34χρονος Ισπανός Πάμπλο Πινέδα είναι ο πρώτος στην Ευρώπη πτυχιούχος πανεπιστημίου που έχει σύνδρομο Down. Χρειάζεται να περάσει ακόμη τέσσερις εξετάσεις, για να πραγματοποιήσει το όνειρό του: να γίνει δάσκαλος. Αυτό δεν είναι τόσο ασυνήθιστο: στην Ισπανία το 85% των παιδιών με σύνδρομο Down πηγαίνουν στο κανονικό σχολείο. Η  WELT ON LINE μίλησε με τον Πινέδα για τη μάθηση, την "καθυστέρηση" και για τα υπερπροστρατευμένα παιδιά.

Ο Πάμπλο Πινέδα τελείωσε τις σπουδές του παιδαγωγού και αυτό το Μάρτη έκανε την πρακτική εξάσκηση στην Κόρδοβα. Ο Πινέδα αυτήν την εποχή προετοιμάζεται για τις εξετάσεις  για την άδεια άσκησης επαγγέλματος  και του μένουν μόνο τέσσερις εξετάσεις για να τελειώσει τις σπουδές του στην ψυχολογία και παιδαγωγικά. Στο φεστιβάλ κινηματογράφου της Μάλαγκα στα τέλη Απρίλη προβλήθηκε η ταινία «Και εγώ επίσης» που είναι εμπνευσμένη από τη ζωή του Πινέδα και στην οποία ο ίδιος κρατά τον βασικό ρόλο: Ζωή, Αγάπη, Λύπη και Χαρά  κατά τη διάρκεια των σπουδών. Με τον Πινέδα μίλησε ο Jan Marot.

WELT ONLINE:  Πώς βιώσατε προσωπικά το σύνδρομο ντάουν;

Πάμπλο Πινέδα: Δεν ήταν οι γονείς μου που μου το είπαν. Ήταν ο δάσκαλός μου. Ήμουν περίπου εφτά χρονών, όταν με ρώτησε αν ήξερα τι είναι το σύνδρομο ντάουν. Φυσικά  απάντησα ναι. Με κοίταξε έντονα και μου εξήγησε τη γενετική του σύνδρομου ντάουν. Στην ηλικία αυτή ήταν πραγματικά πολύ σκληρό. Για μένα αυτό ακουγόταν σαν αραμαϊκά. Ήταν πολύ βαρύ. Του έθεσα μόνο δύο ερωτήσεις : «Είμαι χαζός;» Απάντησε :Όχι. «Μπορώ να συνεχίσω να πηγαίνω στο σχολείο με τους φίλους μου;»  Απάντησε : «Κανένα πρόβλημα» . Τα υπόλοιπα μου ήταν παντελώς αδιάφορα.    

WELT ONLINE:  Όπως η πλειοψηφία των παιδιών με σύνδρομο ντάουν  στην Ισπανία. Το 85% πηγαίνουν σε ένα κανονικά σχολείο.

Πινέδα: Ναι , τώρα. Όμως παλαιότερα δεν υπήρχε η ένταξη. Αυτό είναι η κορυφή μιας ανάπτυξης. Εγώ ήμουνα ο πρώτος μαθητής με σύνδρομο ντάουν που πήγα σε ένα δημόσιο σχολείο. 

WELT ONLINE : Τι αναμνήσεις έχετε από τα χρόνια του σχολείου;

Πινέδα : Στο σχολείο διασκέδαζα πολύ, περνούσα πολύ καλύτερα απ’ ό,τι με τους φίλους μου. Είχα υπέροχες ,ενδιαφέρουσες και πολύ σκληρές εμπειρίες. Συνολικά ήταν μια απίστευτα πλούσια φάση της ζωής μου. Υπήρχαν καλύτερες και χειρότερες μέρες. Ιδιαίτερα η εφηβεία ήταν σκληρή. Αλλά αυτή είναι πάντα μια δύσκολη περίοδος. Εγώ δεν μπορούσα μερικές φορές να ζήσω με το σώμα μου και μέσα σ’ αυτό 

WELT ONLINE: Γιατί επιλέξατε τις παιδαγωγικές σπουδές;

Πινέδα: Σαν παιδί είχα πολλές ιδέες. ΄Ηθελα να γίνω δικηγόρος, κατόπιν δημοσιογράφος. Τότε ένας καθηγητής και μέντοράς μου με συμβούλεψε  να γίνω δάσκαλος ,γιατί τα παιδαγωγικά προσφέρουν περισσότερες επιλογές. Μου είπε ότι οι άλλες επιστήμες είναι σκληρές και ανταγωνιστικές. Δεν το έχω μετανιώσει ούτε δευτερόλεπτο. Μου αρέσει να εργάζομαι με παιδιά, νιώθω πολύ χρήσιμος.

WELT ONLINE: Ακολουθείτε αυστηρά κάποιο σταθερό ημερήσιο πρόγραμμα μελέτης;

Πινέδα: Από το τίποτα βγαίνει τίποτα. Μελετώ περίπου 6-7 ώρες τη μέρα. Τα βράδια τα έχω ελεύθερα. Διαβάζω πάντα με μουσική . Αλλά ας είμαστε ειλικρινείς, οι σπουδές δεν είναι εύκολες και το σύνδρομο ντάουν με περιορίζει κατά 30% , πράγμα που τις καθιστά δυσκολότερες. Ο καθένας πρέπει να παλεύει για το μέλλον του.

WELT ONLINE: Τι σημαίνει και τι σημασιοδοτεί το είναι κανείς ο πρώτος με σύνδρομο ντάουν  πτυχιούχος στην Ευρώπη ;

Πινέδα:  Είναι μια μεγάλη ευθύνη. Γνωρίζω ότι οι πατέρες και οι μητέρες που έχουν παιδιά με σύνδρομο ντάουν χρειάζονται κάποιον να τους δείξει και  να τους πει : «Το παιδί σου μπορεί να το κάνει αυτό».Και τα μέσα μπορούν να συνδράμουν, καθώς ψάχνουν για αξιόλογες ειδήσεις. Θέλω να δώσω πρόσωπο σε ένα κομμάτι του πληθυσμού , που σχεδόν ποτέ δεν θεωρείται αντικείμενο είδησης. Αρέσω στα μέσα- μου τηλεφωνούν τριάντα φορές τη μέρα  Αυτό είναι μερικές φορές εξαντλητικό

WELT ONLINE: Σας έχουν ήδη προσφέρει θέσεις εργασίας;

Πινέδα: Όχι ακόμη. Όταν πετύχω τις εξετάσεις και πάρω την άδεια άσκησης επαγγέλματος του δάσκαλου, θα πλησιάσω το στόχο μου, να έχω δηλαδή ένα σταθερό εισόδημα. Κατά τη διάρκεια των γυρισμάτων της ταινίας στη Σεβίλλη συγκατοικούσα με ένα συνάδελφο. Για μένα έχει μεγάλη σημασία να οργανώσω την ανεξαρτησία μου .Δεν  ξέρω ακόμη πού θα εργαστώ. Μπορεί στην επιμόρφωση, στον επαγγελματικό προσανατολισμό, στην συμβουλευτική, ποιος ξέρει. Είμαι ευέλικτος

WELT ONLINE: Τι είναι, κατά τη γνώμη σας, η « οπισθοδρομική / καθυστερημένη κοινωνία»;

Πινέδα:  Το μεγαλύτερο έλλειμμα της κοινωνίας είναι το ότι δεν μπορεί να κατανοήσει τη διαφορετικότητα. Λόγω της έλλειψης κατανόησης κολλά κάποιος/ α ταμπέλες. «Οι ομοφυλόφιλοι», «οι Ξένοι/ μετανάστες» και φτάνει μέχρι του σημείου «Οι γυναίκες» .Χωρίζουν σε ομάδες, δεν ξέρουν πώς να αντιμετωπίσουν «το διαφορετικό».  Το απομονώνουν , το απλοποιούν ή το αποφεύγουν με κάθε τρόπο. Δημιουργούνται στερεότυπα, προκαταλήψεις μέχρι και λέξεις , όπως “discapacidad” (ανικανότητα) στα ισπανικά  για να δηλωθεί η έννοια της  υστέρησης ή καθυστέρησης..

WELT ONLINE: Ποια εναλλακτική λύση θα υπήρχε για σας; Διότι και η ισπανική λέξη «Minusvalido» («κατώτερος/ κατώτερης αξίας») δεν είναι σε καμιά περίπτωση κατάλληλη…

Πινέδα: Είναι προσβολή να αποκαλείς κάποιον «ανίκανο» ή «καθυστερημένο». Γιατί να μην τον αποκαλείς «αλλιώτικο» ή « διαφορετικό άνθρωπο»; Με τον όρο σύνδρομο Ντάουν περιγράφεται μια γενετική μετάλλαξη κατά την οποία το χρωμόσωμα 21παρουσιάζεται τρεις φορές (εξού και ο όρος τρισωμία -21).

WELT ONLINE: Ποια είναι η γνώμη σας για την έκτρωση εμβρύων στα οποία έχει προγεννητικά διαγνωστεί κάποια καθυστέρηση, πράγμα που αποτελεί αντικείμενο αντιπαράθεσης αυτή την εποχή στη Γερμανία;

 Πινέδα: Είμαι αντίθετος στην έκτρωση. Όχι για ηθικούς λόγους αλλά λόγω της εμπειρίας μου. Είναι δύσκολες καταστάσεις και εμπειρίες ,αλλά σε εμπλουτίζουν ως άνθρωπο. Εξαιτίας της έκτρωσης κάποιος / α δεν θα τις βιώσει ποτέ .Γονείς με παιδιά που είναι «διαφορετικά» γίνονται καλύτεροι γονείς. Γίνονται ανεκτικότεροι και πιο αλληλέγγυοι. Δεν είναι καλό να επιλέγεις ένα παιδί “`a la carte”. Σε τελική ανάλυση επιλέγουμε το τέλειο. Και όταν όλοι είναι ίδιοι, τότε είμαστε σε πολλά φτωχότεροι. Ακόμη και τα λουλούδια διαφέρουν ,αλλά όλα είναι όμορφα.. Αυτή η τάση για ομογενοποίηση είναι κακή .Όταν όλοι σκέφτονται με τον ίδιο τρόπο, έχουν την ίδια εμφάνιση, είναι όλοι ομοιόμορφοι, αυτό είναι ο Φασισμός.

WELT ONLINE: Η ταινία, που είχε τη ζωή σας ως έμπνευση, είχε ρομαντικά στοιχεία (στιγμές). Ονειρεύεστε να κάνετε τη δική σας οικογένεια;

Πινέδα: Αυτό είναι δύσκολο. Η λογοτεχνία για το σύνδρομο Ντάουν στρέφεται κυρίως γύρω από τη γενετική,  την αντίληψη ή τη συμπεριφορά. Ποτέ δεν συζητιέται η συμπάθεια μεταξύ ανθρώπων με σύνδρομο Ντάουν. Σ’ αυτό ακριβώς φαίνεται η μεγάλη δύναμη της ηθικής. Στην Ισπανία, μετά από 40 χρόνια δικτατορίας του Φράνκο και με μια σταθερά διαμαρτυρόμενη καθολική εκκλησία, αυτό αποτελεί  θέμα ταμπού. Είναι δύσκολο να μιλήσεις για σεξ. Πρέπει τελικά κανείς να διαχωρίσει την ηθική από την πράξη. Μερικά Μέσα έχουν μια σχεδόν άρρωστη απληστία να δημιουργούν εντυπώσεις (να προκαλούν) . Αρνήθηκα  μια πρόσκληση για συμμετοχή σε ένα talk show, που ονομάζεται “La Noria” όπου το θέμα θα ήταν σχετικό με Σεξ και Αναπηρία. Μου ήταν αδύνατο να πάω, είναι πολύ προκλητικό και μόνο για δημιουργία εντυπώσεων. Αυτό είναι ένα ιδιωτικό, ακανθώδες θέμα, ακόμα και κάποιοι φίλοι μου με απέτρεψαν από το να συμμετέχω. Και οι άνθρωποι της τηλεόρασης έμειναν άναυδοι μετά την άρνησή μου.  

WELT ONLINE: Στην Αυστρία και στη Γερμανία κατά τη διάρκεια του ναζισμού δολοφονήθηκε αμέτρητο πλήθος ανθρώπων με σύνδρομο ντάουν Από μεταπολεμικές μελέτες για χρόνια ήταν διαδεδομένη η εντύπωση ότι το σύνδρομο  ντάουν συνδέεται με προσδόκιμο ζωής τα 30 χρόνια;

Πινέδα: Αυτά είναι μύθοι που δημιουργούνται σύμφωνα με την ιστορία  των κρατών και της  επιστήμης. Η κατάσταση σήμερα είναι τελείως διαφορετική. Φτάνουμε στα γηρατειά. Εξαρτάται από το πόσο υγιείς διατηρούμαστε , σωματικά και πνευματικά. Εγώ, όπως και πολλοί νέοι άνθρωποι με σύνδρομο  ντάουν ήμουν υπέρβαρος.  Με γυμναστική και σωστή διατροφή έχασα 12 κιλά. Είχα, επίσης, την τύχη να μεγαλώσω σε μια οικογένεια με  πνευματικά ενδιαφέροντα.  Με εφημερίδες και μια βιβλιοθήκη Γι’ αυτό από πολύ νωρίς είχα περιέργεια και ενδιαφέροντα. Όταν απαγορεύεις σε κάποιον την καλλιέργεια, κατά έναν τρόπο τον σκοτώνεις..

WELT ONLINE: Ποιο είναι κατά τη γνώμη σας το ουσιαστικό κατά την ανατροφή παιδιών με σύνδρομο  ντάουν.;

 Πινέδα: Η Αυστρία ,η Ελβετία και η Γερμανία πολιτισμικά διαφέρουν από την Ισπανία. Ίσως εκεί (Ισπανία) με καταλαβαίνουν περισσότερο. 1ον:  Πρέπει να συμπεριφέρεστε στο παιδί σας όπως σε ένα παιδί και όχι όπως σε έναν «ανάπηρο». Έτσι πρέπει να το αναθρέψετε και να το εκπαιδεύσετε (μορφώσετε). Πρέπει να μιλάτε με το παιδί σας, γιατί ο χειρότερος εχθρός για τα παιδιά με σύνδρομο  ντάουν. είναι η σιωπή. Δεν πρέπει να έχετε κανένα κόμπλεξ . Βγείτε μαζί τους έξω στον κόσμο. Πρέπει να δείξετε στους άλλους ότι αυτό είναι το παιδί σας. Δεν πρέπει ποτέ να είστε  υπερπροστατευτικοί, ποτέ.   Πρέπει να του δίνετε φυσικά και πνευματικά ερεθίσματα και έτσι να το διδάξετε να είναι αυτόνομο. Γιατί τι θα συμβεί όταν κάποτε δεν θα είστε πια κοντά του ως γονείς;

 

Πηγή: Welt on Line

Μετάφραση: Μαρίνα Μάλλιου
http://www.alterthess.gr

Pablo Pineda (wikipedia)

Η ανάπτυξη του μωρού τον έκτο μήνα

Ο 6ος μήνας της ζωής του παιδιού είναι γεμάτος κατακτήσεις, ενδιαφέρον, εξέλιξη. Τώρα μπορεί να κάτσει στο καρεκλάκι του φαγητού, να εκφράσει τη διάθεσή του με διάφορους τρόπους και φυσικά να κάνει φασαρία! Το ενθαρρύνουμε να εκφραστεί και να αναπτύξει την παρατηρητικότητά του. 

 Κινητικότητα
-Κάθεται για λίγο μόνο του, χρησιμοποιεί τα χέρια για ισορροπία, πέφτει μπροστά
-Κάθεται στο καρεκλάκι του φαγητού
-Στέκεται για λίγο όρθιο αν στηρίζεται
-Γυρίζει και από τις δυο πλευρές
-Προσπαθεί να κινηθεί μπροστά για να πιάσει κάτι

 Χέρια και αυτοβοήθεια
-Δείχνει τα παιχνίδια
-Μπορεί να ελέγξει τα τουβλάκια
-Χρησιμοποιεί  όλο το χέρι αλλά πιάνει μικρά αντικείμενα με τον αντίχειρα και τον δείκτη

Γλώσσα και κοινωνικότητα
-Βγάζει κραυγές και ποικιλία ήχων
-Δοκιμάζει τη φωνή του, παρατηρεί τις αντιδράσεις
-Εκφράζει τη διάθεσή του με τη γλώσσα του σώματος: φωνάζει, χτυπάει την κοιλιά με τα χέρια του, γελάει, σκυθρωπιάζει
-Μιμείται τις εκφράσεις καλύτερα

 Αντίληψη
-Περνάει ώρα μελετώντας τα παιχνίδια του και τι κάνουν
-Κρατάει κάτι και στα δυο χέρια

 Τι του αρέσει
-Να κάνει φασαρία!
-Να παίζει με τα τουβλάκια
-Να κάνει κούνια
-Να κάνει «βαρελάκια» στο πάτωμα

Τι πρέπει να γνωρίζουμε
Όσο αυξάνεται η κινητικότητα του παιδιού, τόσο μεγαλώνει η αγωνία από τους κρυμμένους κινδύνους που απειλούν την ασφάλειά του. Απομακρύνουμε από τους χώρους δράσης του μωρού και ειδικά από το παιδικό δωμάτιο οτιδήποτε μπορεί να το τραυματίσει (έπιπλα με αιχμηρά τελειώματα, γυάλινα ή διακοσμητικά κλπ). Το παιχνίδι εξακολουθεί να είναι βασικό μέσο όχι μόνο διασκέδασης αλλά και εκπαίδευσης του παιδιού. Φροντίζουμε να περνάμε δημιουργικό χρόνο μαζί του και να το φέρνουμε σε επαφή με άλλα παιδάκια. Μπορεί να μην είναι σε θέση να κάνουν ομαδικό παιχνίδι, όμως απολαμβάνουν και ωφελούνται από την παρουσία συνομηλίκων ή και μεγαλύτερων παιδιών. Το παιδί μιμείται ήχους, δοκιμάζει τη φωνή του, πειραματίζεται. Με τη δική μας συμβολή θα κατακτήσει την γλώσσα. Η ομιλία του παιδιού είναι στο χέρι μας!

Συνεργάστηκε ο Αναπτυξιακός-Εργοθεραπευτής
Στέλιος Μαντούδης

ΠΗΓΗ: www.babyspace.gr

Ο Σουηδός Μπαμπάς – ένα φωτογραφικό λεύκωμα

Ο Σουηδός Μπαμπάς – ένα φωτογραφικό λεύκωμα (κυκλοφορεί την άνοιξη του 2012)

Δεν είναι η πρώτη φορά που μαθαίνετε ίσως για το φωτογραφικό λεύκωμα που θα κυκλοφορήσει προσεχώς σχετικά με πληροφορίες και περισσότερο φωτογραφίες που αποτυπώνουν την καθημερινότητα των Σουηδών μπαμπάδων και των παιδιών τους. Απλά δε μπορούσα ούτε κι εγώ να μην αναφέρω κάτι γι αυτό το βιβλίο, που δείχνει πραγματικά πόσο εξελιγμένη επί της ουσίας είναι η Σουηδική κοινωνία και το κράτος πρόνοιας έναντι του δικού μας.Πρόκειται για το The Swedish Dad – a photo book. Ένα project που έχει ήδη υλοποιηθεί και θα εκδοθεί την άνοιξη του 2012 και έχει κάνει αίσθηση σε όλη την Ευρώπη (και ίσως όχι μόνον).

Αλλά ας δούμε τι έχουν να πουν γι αυτό οι ίδιοι οι δημιουργοί:

(Μετάφραση από την αγγλική έκδοση της σελίδας τους στο facebook)
"Για πρώτη φορά θα εκδοθεί ένα φωτογραφικό λεύκωμα για τις σχέσεις των Σουηδών μπαμπάδων και των παιδιών τους. Οι αναγνώστες θα βιώσουν τις εμπειρίες ενός μπαμπά στην εξοχή, όπου οι άντρες δεν είναι πια παγιδευμένοι στο ρόλο του βιοποριστή. Με 480 ημέρες (ήτοι 16 μήνες) άδεια πατρότητας μετ' αποδοχών, η Σουηδία έχει κάτι ιδιαίτερο να επιδείξει όσον αφορά την πατρότητα. Γι αυτό δεν είναι άξιον απορίας ότι οι δρόμοι είναι γεμάτοι περήφανους μπαμπάδες που σπρώχνουν παιδικά καροτσάκια. Στο  "The Swedish Dad: a photo book", 21 μπαμπάδες θα σας αφήσουν να ρίξετε μία ματιά στην καθημερινότητά τους και θα σας πουν πώς είναι να είσαι πατέρας με δικά τους λόγια.

Η ιστορία πίσω από το εγχείρημα: Η ιδέα του όλου πράγματος ξεκίνησε όταν η  Johanna Karlsson και ο Henrik Pettersson χρειάστηκε να ζήσουν ένα διάστημα στην Ιαπωνία. Για όσον καιρό έμειναν εκεί, συνάντησαν Ιάπωνες που γοητεύτηκαν από τη Σουηδία, κυρίως όσον αφορά στο σύστημα της γονικής άδειας (της άδειας πατρότητας). Φαινόταν απίστευτα εξωτικό σε πολλούς Ιάπωνες το γεγονός ότι οι άντρες μπορούσαν να πάρουν μέρος στη ζωή των παιδιών τους και το ότι ήταν δυνατόν να συνδυάσουν καριέρα και οικογενειακές υποχρεώσεις.

Τα φωτογραφικά λευκώματα ήταν εξαιρετικά δημοφιλή στην Ιαπωνία  και όλα ξεκίνησαν στη γωνιά φωτογραφικών λευκωμάτων στο βιβλιοπωλείο Kinokuniya της πόλη. Στεκόμενοι εκεί και κοιτώντας τα βιβλία που είχαν στιγμιότυπα Ιαπώνων εργαζομένων και παιδιών με χαριτωμένες σχολικές στολές, οι Henrik  και Johanna συνειδητοποίησαν ότι και η Σουηδία έχει κάτι που θεωρείται ιδιαίτερο/ εξωτικό για τον υπόλοιπο κόσμο, και έτσι γεννήθηκε η ιδέα της δημιουργίας ενός φωτογραφικού λευκώματος για τον Σουηδό μπαμπά. Με το που επέστρεψαν λοιπόν στη Σουηδία το 2010 ανέθεσαν το έργο στον φωτογράφο Tobias Bill και έβαλαν μπρος για το βιβλίο.

Περισσότερα για το βιβλίο: Το φωτογραφικό λεύκωμα ο Σουηδός Μπαμπάς ("The Swedish Dad photo book") απεικονίζει την καθημερινή ζωή του Σουηδού πατέρα. 21 μπαμπάδες φωτογραφήθηκαν και έδωσαν συνεντεύξεις, και το βιβλίο θα περιέχει και φωτογραφίες αλλά και κάποιες απόψεις τους. Όλοι φωτογραφήθηκαν σε τοποθεσίες που επέλεξαν οι ίδιοι και λατρεύουν τα παιδιά τους, όπως π.χ. στο δάσος, δίπλα στη θάλασσα, στην κουζίνα του σπιτιού, στη βόλτα τους κτλ. Ενώ οι φωτογραφίες των μπαμπάδων είναι όλες αυθόρμητες σε μορφή στιγμιότυπων, υπάρχει επίσης και μία συλλογή πιο καλλιτεχνικών φωτογραφιών στο βιβλίο,  με λεπτομέρειες της ζωής μέσα στην Σουηδική κοινωνική πραγματικότητα, που κάνει τη ζωή ενός μπαμπά αρκετά εύκολη. Το εγχείρημα κράτησε σχεδόν δύο χρόνια, και οι φωτογραφίες τοποθετούνται χρονικά σε διαφορετικές εποχές του χρόνου.

Το λεύκωμα θα εκδοθεί προσεχώς, μέσα στο 2012 και θα είναι διαθέσιμο σε 3 γλώσσες πλέον των Σουηδικών. Στα Αγγλικά, στα Ιαπωνικά και στα Γερμανικά."

Γιατί όχι κάποια στιγμή και στα ελληνικά; Άλλη μια ευκαιρία να δούμε πόσο υστερούμε σε πολιτισμό και κράτος πρόνοιας σε σχέση με τους Σουηδούς αλλά και να θαυμάσουμε αυτό που ενώ θεωρείται "εξωτικό", θα έπρεπε να είναι αυτονόητο για όλους μας.

Περισσότερες φωτογραφίες εδώ


All photos ©Tobias Bill

INFO:
www.swedishdad.com
Facebook  Page
Twitter

Η ανάπτυξη του μωρού τον πέμπτο μήνα

Τον 5ο μήνα της ζωής του, το παιδί έχει κατακτήσει ακόμη περισσότερες δεξιότητες. Αυτό σημαίνει ότι η καθημερινότητα για εμάς τους γονείς αποκτά ακόμη μεγαλύτερο ενδιαφέρον. Μπορούμε να ασχοληθούμε δημιουργικά μαζί του, αφού τώρα -για πρώτη φορά- αντιλαμβάνεται ξεκάθαρα την ύπαρξη των παιχνιδιών γύρω του! 

Κινητικότητα
-Κάθεται με μαξιλάρια στο πάτωμα και στο καρεκλάκι φαγητού
-Στέκεται όρθιο υποστηριζόμενο
-Γυρίζει από μπρούμυτα ανάσκελα
-Σηκώνει χέρια και πόδια όταν είναι μπρούμυτα
-Τεντώνει το κεφάλι για να δει
-Μπορεί να πιάσει τα δάχτυλα των ποδιών του

Χέρια και αυτοβοήθεια
-Πιάνει με το ένα χέρι
-Μεταφέρει τα παιχνίδια από το ένα χέρι στο άλλο και στο στόμα
-Αρχίζει να παίζει με τουβλάκια 

Γλώσσα και κοινωνικότητα
-Μπαμπαλίζει για να προκαλέσει την προσοχή
-Γυρίζει το κεφάλι προς τον άνθρωπο που του μιλάει
-Παρακολουθεί τις κινήσεις των χειλιών όταν του μιλάς
-Προσπαθεί να μιμηθεί ήχους και κινήσεις
-Τα χρώματα του τραβούν την προσοχή
-Αρχίζει να δείχνει ενδιαφέρον για το φαγητό

Αντίληψη
-Μαθαίνει με ποιούς ήχους και χειρονομίες έχει ανταπόκριση 
-Αλλάζει το σχήμα του χρειού ανάλογα με το αντικείμενο που πάει να πιάσει
-Σπρώχνει το χέρι σου αν προσπαθήσεις να του δώσεις φάρμακο

Τι του αρέσει
-Να σπρώχνει με τα πόδια
-Να τραβάει τα μαλλιά 
-Να πιέζει και να ζουλάει τα παιχνίδια
-Να το χορεύεις στα γόνατα
-Να παίζει κούκου-τσα

Τι πρέπει να γνωρίζουμε
Το παιδί μας μεγαλώνει και όσο αναπτύσσεται, τόσο πιο βολική γίνεται η μετακίνηση μαζί του. Τι προσέχουμε λοιπόν όταν βγαίνουμε βόλτα με το παιδί στο εμπορικό κέντρο, στο σούπερ μάρκετ, ακόμη και στην παιδική χαρά; Σιγά σιγά θα διαπιστώσουμε ότι η ζωή με το μωρό γίνεται όλο και πιο εύκολη χάρη στην ανάπτυξή του. Τα παιχνίδια που μέχρι τώρα υπήρχαν γύρω του χωρίς να του προκαλούν κανένα ενδιαφέρον, τώρα το ενθουσιάζουν και ασχολείται μαζί τους. Να μια καλή ευκαιρία για εμάς να του ακονίσουμε τις δεξιότητες! Οι σούπες μπαίνουν στο παιδικό μενού. Οι ιδέες για λαχταριστές σουπίτσες δεν τελειώνουν. Τις υλοποιούμε με φρέσκα υλικά και μπόλικη φαντασία. Δεν ξεχνάμε ότι οι βάσεις για τη διατροφή του παιδιού μπαίνουν από τώρα και είναι στο χέρι μας να το μυήσουμε στον κόσμο της υγιεινής νοστιμιάς! Συχνά οι αιτίες της παιδικής παχυσαρκίας εντοπίζονται στον πρώτο χρόνο της ζωής του παιδιού και στις συνήθειες που του επιβάλλουμε!

Συνεργάστηκε ο Αναπτυξιακός-Εργοθεραπευτής
Στέλιος Μαντούδης  

 

ΠΗΓΗ: http://www.babyspace.gr/

Το δεντράκι...

Καμιά φορά τα πράγματα είναι πολύ πιο απλά από ό,τι νομίζουμε...
Φαίνεται αδύνατον για μερικούς γονείς να δώσουν στα παιδιά (ειδικά τα κάτω των 3 ετών) λαχανικά και φρούτα. Έξω από το χορό πάντα κορόϊδευα τους πατεράδες και τις μανάδες που για να ησυχάσουν από τη γκρίνια των παιδιών ή για να μην τα αφήσουν εντελώς νηστικά, σταματούσαν να μαγειρεύουν υγιεινά και τους έδιναν πατατάκια, αναψυκτικά, κρουασάν, σοκοφρετάκια, γεμιστα μπισκότα... Όλα αυτά μου φαίνονταν εξωφρενικά έως και εγκληματικά να δίνονται αλόγιστα σε μικρά παιδιά. Και να σκεφτεί κανείς ότι οι παιδικές μου μνήμες δεν απέχουν πολύ από το παραπάνω μοντέλο, γι αυτό και μου είναι πλέον πολύ δύσκολο να συγκρατηθώ όταν πρόκειται για κάποια λιχουδιά. Και δε συζητάμαι όταν όλα αυτά δίνονται με μέτρο αλλά μιλάμε ότι πολλές φορές φτάνουμε στην υπερβολή. Δηλ. το παιδι δεν τρώει όσπρια, οπότε δώσ' του μόνο τηγανιτές πατάτες, μόνο σοκολάτες, δεν τρώει φρούτα μόνο μαρμελάδες κτλ κτλ...

Η ζωή πολλές φορές μάς εκπλήσσει γιατί δεν έχουμε σκεφτεί την περίπτωση που το παιδι δε δείχνει διατεθειμένο να φάει τίποτα, ούτε μακαρόνια,  ούτε πίτσα ούτε και σοκολάτα. Τότε τι κάνουμε;

Τώρα πια λέω το εξής; Ίσως έτσι να είναι και καλύτερα. Τι εννοώ; Τα παιδιά μου δεν επιζητούν το μασούλημα, αυτό είναι βέβαιο, ακόμα και όταν πεινούν υπερβολικά, θα χορτάσουν εύκολα. Και θέλω να χορτάσουν με ένα σωστό φαγητό. Τουλάχιστον το μεσημεριανό τους να είναι ένα καλό γεύμα. Που σημαίνει και φυτικές ίνες και πρωτεϊνες και  υδατάνθρακες.

Λατρεύω τα λαχανικά αλλά τα παιδιά τα απεχθάνονται καθώς είναι άγευστα, τι να κάνουμε; Θα πρέπει να τους εξάψω λοιπόν τη φαντασία... Αυτό όμως φαίνεται ότι είναι το αδύνατο σημείο μου... Δεν έχω πάντα την υπομονή ή μες στην καθημερινότητα κι αυτή στερεύει... Προσπαθούσα τρώγοντας μπροστά τους να τα κάνω να επιλέξουν το ίδιο με μένα, το υγιεινό δηλαδή. Δεν έπιασε. Όταν στο δίχρονο δεν αρέσει κάτι ή δεν το θέλει, το παιχνίδι είναι χαμένο από χέρι. Και τότε έρχεται μία φίλη και της λέω τι συμβαίνει... Εκείνη πιο υπομονετική, με περισσότερη φαντασία προφανώς και περισσότερη ηρεμία, παίρνει στο χέρι της το άγευστο και άοσμο μέχρι πρότινος μπρόκολο και αναφωνεί: "Αχ, δεντράκι!" "Τι ωραίο! Ας φάω λίγο!"

Και έκτοτε τα παιδιά ζητούν και τα δύο "δεντράκι" με το φαγητό τους, όταν τα ρωτώ "τι θέλετε σήμερα" απαντούν αβίαστα "Δεντράκι!" και εγώ πανευτυχής τους μαγειρεύω  μπρόκολο μαζί με το φαγητό τους, που αλλιώς δεν υπήρχε περίπτωση να δοκιμάσουν να φάνε - έτσι όπως πήγαινε το πράγμα - τουλάχιστον μέχρι την εφηβεία και μάλλον θα είχα αποθαρρυνθεί εξίσου με τους γονείς που κατέληξαν να θεοποιήσουν τη γκοφρέτα για να διατηρήσουν την ψυχική τους ισορροπία!!! Τελικά μπορεί όλα να είναι πιο απλά και να θέλουν τρόπο, απλά.

11 Δεκεμβρίου: Παγκόσμια Ημέρα για το Παιδί

Με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα του Παιδιού, ο Όμιλος ΙΑΣΩ και η Παιδιατρική Κλινική ΙΑΣΩ ΠΑΙΔΩΝ, το Σάββατο 11 Δεκεμβρίου προσφέρει σε όλα τα παιδιά δωρεάν κλινική εξέταση από τις 8:00 π.μ έως και τις 20:00 μ.μ στην Κλινική ΙΑΣΩ ΠΑΙΔΩΝ , Κηφισίας 37-39 στο Μαρούσι.

Οι μικροί μας φίλοι θα έχουν τη δυνατότητα την ημέρα αυτή να υποβληθούν, αν το θελήσουν, σε εργαστηριακές και διαγνωστικές εξετάσεις με προνομιακές τιμές (έκπτωση έως και 75% ). Σε περίπτωση που χρειάζεται νοσηλεία θα παρέχεται έκπτωση 30%.

Η Παιδιατρική Κλινική ΙΑΣΩ ΠΑΙΔΩΝ, που υπερασπίζεται τα δικαιώματα του παιδιού για παροχή υψηλής ποιότητας υπηρεσιών υγείας δρομολογεί πρωτοβουλίες και προγράμματα με ειδικά προνόμια για τους μικρούς μας φίλους.

iaso.gr
Λεωφ.Κηφισίας 37-39
151 23, Μαρούσι, Αθήνα
Τηλ. Κέντρο: 210 6383000
Fax: 210 6383073

Άλλες εκδηλώσεις και δελτία τύπου λόγω της ημέρας

- ΠΑΤΡΑ: Την Κυριακή 11 Δεκεμβρίου, με την ευκαιρία του εορτασμού της Παγκόσμιας ημέρας παιδιού, το Πολύεδρο έχει σχεδιάσει γιορτή για τα παιδιά με την συγγραφέα Αγγελική Βαρελά. Η εκδήλωση θα πραγματοποιηθεί στον πολυχώρο Πολιτεία (ώρες 11.00- 13.00).
Στο τέλος  όλα τα παιδιά θα πάρουν μαζί τους μικρά  δωράκια, βιβλία  και υλικό της  Unicef
Ακτή Δυμαίων, Πάτρα 26332
Τηλ: 2610 342200

- Δελτίο Τύπου του "Χαμόγελου του Παιδιού" για την Παγκόσμια Ημέρα για το Παιδί

------------------------------

Universal Children's Day

Η ανάπτυξη του μωρού τον 4ο μήνα

Τον 4ο μήνα της ζωής του, το παιδί κάθεται, στηρίζεται, γυρίζει, αγκαλιάζει, πιάνει, εξερευνά, αντιλαμβάνεται και ξέρει τι να περιμένει. Η συγκλονιστική πορεία της ανάπτυξής του συνεχίζεται! Το στηρίζουμε στην προσπάθειά του να κατακτήσει τον κόσμο και το προμηθεύουμε με παιχνίδια που οξύνουν την αντίληψή του. 

Κινητικότητα
-Στέκεται υποστηριζόμενο
-Κάθεται υποστηριζόμενο
-Σηκώνει το κεφάλι 90 μοίρες, το περιστρέφει 180 μοίρες
-Στηρίζεται στους αγκώνες του
-Γυρίζει από μπρούμυτα στο πλάι

Χέρια και αυτοβοήθεια
-Αγκαλιάζει με τα δυο χέρια
-Πιάνει με ακρίβεια το παιχνίδι που του έπεσε
-Εξερευνά τα ρούχα, ψαχουλεύει

Γλώσσα και κοινωνικότητα
-Σχηματίζει διαφορετικούς ήχους με το στόμα
-Κάνει φούσκες, γελάει δυνατά όταν το γαργαλάς
-Απλώνει τα χέρια για να το σηκώσεις 
-Βλέπει καλύτερα και πιο μακριά, κοιτάζει έντονα, παρακολουθεί κινήσεις

Αντίληψη
-Ξέρει τι περιμένει όταν ζητάει κάτι πχ φαγητό
-Αντιλαμβάνεται πως όλα έχουν ένα όνομα

Τι του αρέσει
-Χαιρετάει και αρχίζει παιχνίδι 
-Διασκεδάζει παίζοντας με τα δάχτυλά του
-Παίζει με τα βραχιόλια
-Γυρίζει μπροστά στο καρότσι και τον μάρσιππο

Συνεργάστηκε ο Αναπτυξιακός-Εργοθεραπευτής
Στέλιος Μαντούδης. 

ΠΗΓΗ: www.babyspace.gr

Τα ψαράκια τα ... GOOGLE!

Ένα ευχάριστο διάλειμμα με ένα πραγματικό ανέκδοτο!

Τα μικρά μου δεν τρώνε ψάρι. Πασχίζουμε να τους το δώσουμε με όποιον τρόπο μπορεί να μασκαρευτεί ή όχι το συγκεκριμένο έδεσμα. Αποτυγχάνουν όλοι. Τότε ο παππούς προτείνει:

- Δεν τους δίνεις εκείνα τα ψαράκια τα ...Google (!) που δείχνει η διαφήμιση στην τηλεόραση; (εννοεί τα Captain Iglo). Σίγουρα μες στο συντηρητικό είναι αλλά για να συνηθίσουν τη γεύση...

Κι εγώ σκέφτομαι ότι η εποχή του internet και της πληροφορικής μάς έχει μπει μέσα στο μεδούλι, μέχρι και μέσα στις ψαροκροκέτες που ήταν δημοφιλείς την εποχή που ήμουν εγώ παιδί.
Πέρα από αυτή την απλή διαπίστωση εννοείται ότι λύθηκα στο γέλιο!

Ίσως υπάρχει τρόπος να φάνε και ...φακές!

Όταν τα παιδιά είναι ...λιγόφαγα και δυσκολεύονται να τελειώσουν μισό πιάτο τηγανιτές πατάτες, τι γίνεται άραγε με άλλα τρόφιμα; Πιο υγιεινά μεν, λιγότερο νόστιμα δε; 'Οπως για παράδειγμα με τις αγγινάρες ή τις φακές; Δε νομίζω ότι αποτελούμε εξαίρεση εμείς, που αποφεύγουμε συστηματικά τα όσπρια...

Δείτε όμως μία πρόταση σερβιρίσματος, που έκανε τα παιδιά να το φάνε "όοολο", όπως συνηθίζουν να αναφωνούν και να ζητήσουν μάλιστα και δεύτερο πιάτο:

Πρόκειται για φακές- φατσούλες (δικής μου έμπνευσης). Οι φακές στραγγίζονται καλά για να σερβιριστούν (καθώς σε λίγα παιδιά αρέσουν οι σούπες) και μοιάζουν με μικροσκοπικά μπαλάκια. Τα μάτια, φρύδια και χαμόγελο γίνονται με τυρί του τοστ και ψαλίδι κουζίνας. Οι μαμάδες/ μπαμπάδες που τα βρίσκετε 'σκούρα' στο τάισμα, γιατί δε δοκιμάζετε κάτι τέτοιο; Αποκλείεται να μην τους τραβήξει την προσοχή.

Τελικά η παρουσίαση και η φαντασία παίζουν τόσο σημαντικό ρόλο στη ζωή μας, και πόσο μάλλον όταν έχεις να κάνεις με παιδιά!

Μαρκαδόροι για δίχρονα !!!

Έφαγα τον κόσμο να βρω μαρκαδόρους για παιδιά μικρότερα των 3 ετών. Όλα έχουν την ένδειξη ότι απαγορεύεται η χρήση 0-3 ετών. Τι να κάνω; Ωραία τα κραγιόνια αλλά τουλάχιστον τα δικά μου δίχρονα τρελαίνονται για μαρκαδόρους και μόνο. Το κακό είναι ότι βάφονται, τους τρώνε, λερώνουν ρούχα. Όσο και να τα επιβλέπεις, ξεφεύγουν ανά πάσα στιγμή. Εκεί που φαινομενικά ζωγραφίζουν ήρεμα στο χαρτί, τσουπ! Στρέφονται κατά του τοίχου και πετάνε μία μουτζούρα. Άντε να βγει μετά...

Υπάρχουν πολλοί μαρκαδόροι στο εμπόριο, που υπόσχονται ότι μετά 'βγαίνουν' εύκολα, αλλά δεν είναι πάντα αλήθεια. Αυτοί οι συγκεκριμένοι που είδα γράφανε ότι βγαίνουν μόνο με νερό, χωρίς καν σαπούνι... Για να τους δοκιμάσουμε, σκέφτηκα. Μπορεί να υπάρχουν και άλλες μάρκες, εγώ βρήκα αυτούς της Fibra, τους Baby Color, και η συσκευασία έχει μέσα 10 διαφορετικά χρώματα.

Τελικά αποδείχτηκαν άριστη αγορά. Και τα παιδιά ξετρελάθηκαν και εγώ βρήκα την ησυχία μου, αν χρειαστεί να κοιτάξω ένα δευτερόλεπτο αλλού, να σηκώσω ένα τηλέφωνο, να βάλω μία πιπίλα στο μωρό... Λέρωσαν τα πάντα αλλά δε με πολυνοιάζει αφού όντως 'βγαίνουν' μόνο με νερό. Επιπλέον - και βασικό - η "μύτη" των μαρκαδόρων είναι πολύ κοντή, έτσι δεν κινδυνεύουν να τους μασήσουν και να τους καταπιούν αν τους βάλουν κατά τύχη στο στόμα.